من باز هم اومدم.اما این بار خسته.خسته تر از همیشه.خیلی خسته.از همه چیز و همه کس شکایت

دارم.از استادایی که این همه درس می خونیم آخرش چون پسرم و سر کلاس یکی دوبار ازش سوال

پرسیدم و نتونسته بود جواب بده آدم رو با کمال بی رحمی می اندازد.یا استادی که حدس زده تقلب کردم

روی برگم رو خط بکشه.به خدا از اون دانشجوهایی نیستم که پاس بشم میگم پاس کردم و وقتی افتادم

بگم استاد منو انداخت ولی خداییش حقم نبود.ارث بابام رو که نخواستم ازشون، حقمو خواستم.

ای بابا بگذریم...

این وبلاگو تا حالا برای دل خودم نوشتم و به خاطر یه عزیز ، یه مهربون ، یه کسی که بارها بهش گفتم

و این جا هم بهش میگم دنیارو برای اون میخوام و یه لحظه دنیا رو بدون اون نمی خوام.برای کسی

می نوشتم و می نویسم و خواهم نوشت که خودش همه دارو ندارمه.

ولی از این به بعد می خوام به نامش بنویسم.می خوام به همه بگم که سارا همه چیز منه.می خوام

همه بدونند که تنها امید من ، تنها آرزوی من و اولین و آخرین عشق من ساراست.

پس این وبلاگ و این دست نوشته ها رو تقدیم میکنم به سارای عزیزم.

***********************************************************************

خوب درسته که خستم و درسته که دلم رو پیشش گذاشتم و اومدم ولی ادبم رو که جا نذاشتم.تازه با

ادب تر هم شدم.واقعاْ راست میگن عاشق واقعی آدمیه که باید سعی کنه خودش رو بالاتر از اون چیزی

که هست برسونه.باید عاقل تر بشه و باید سعی و تلاشش رو برای رسیدن به هدفش بیشتر کنه نه

اینکه صبح تا شب به یاد عشقش بشینه و مثلاْ هی بگه سارا سارا ... تو کجایی و از این چیزا.یا بهش

بگن چرا کار نمیکنی ، چرا درس نمس خونی ؟بگه من عاشقم.این عشقت رو بببر بالا سرت و محکم

بزن تو کلت.مرده شور اون عشقت رو ببرن که از کار و زندگی انداختت.اصلاْ خداییش میشه به این گفت

عشق؟

ای بابا...این همه حرف زدم و یادم رفت اصلاْ حالتون رو بپرسم.خوبید خوشید؟اوضاع رو به راهه؟تو این

مدتی که نبودم خیلی مناسبتها رو داشتیم که بعضیهاش رو باید تبریک گفت و بعضی ها رو تسلیت.

ولی از این به بعد قول میدم که بیشتر سر بزنم بهتون.

خوب...دیگه بسته.فقط این با به جای شعر و نامه و از این جور چیزها فقط یه مطلب کوچیک اما بسیار

زیبا رو براتون میزارم.این نوشته رو هم سارا انتخاب کرده.

به امید دیدار.نظر یادتون نره.یا حق.

**********************************************************************

عشق صادق بودن با خود در همه حال

                 و صادق بودن با دیگران در همه حال

 عشق سر چشمه واقعیت است.

                                                                         سوزان پولیس شوتز